اگر بپذيريم اعتماد سنگ بناي اوليه روابط اجتماعي است و اگر بپذيريم بدون اعتماد در جامعه انسجام ايجاد نمي گردد بلكه گسست محض پيش روي ماست و اگر بپذيريم سنگ بناي انسجام و ثبات يك جامعه مفهوم اعتماد است پس بايد اين را هم بپذيريم كه مفهوم اعتماد از حوزه مباحث جامعه شناسي وارد حوزه علوم سياسي شده است . اما اگر بخواهيم مفهوم اعتماد سياسي را به طور خاص مورد بررسي قرار دهيم و به اين مسئله بپردازيم كه از چه زماني بلحاظ محتوايي مطرح شده است بايد نشانه هاي ان را در بسياري از متون ديني و از جمله در نامه حضرت علي ( ع ) به مالك اشتر مشاهده كرد . بهر حال امروزه اعتماد سياسي يكي از مولفه هاي فرهنگ سياسي هر ملتي شده است كه همسو با فرهنگ تاريخي و عمومي ان ملت در حال شكل گيري است . با اين توصيف اعتماد سياسي  را مي شود امروز يكي از كار آمد ترين متغيرهايي دانست كه بسياري از رفتارها و ارازيابي هاي سياسي از جمله مشاركت سياسي را تحت تاثير قرار داده و در جهت مثبت و يا منفي مشروط و مقيد مي نمايد . اعتماد سياسي فر آيندي است كه دست كم چهار عنصر در آن نقش اساسي دارد . 1 ) اعتماد به اصل حاكميت  2 ) اعتماد به صداقت و تعهد مسئولين و مديران 3 ) اعتقاد به كار آمدي ، تخصص و توانايي علمي و فني مديران 4 ) اعتماد به قابليت و گره گشايي سياست ها ، خط مشي ها . حال كه بار ديگر در آستانه يك انتخابات بزرگ قرار گرفته ايم و مي دانيم كه يكي از شاخص هاي اقتدار نظام ما بر جهان امروز ميزان مشاركت مردم در سرنوشت سياسي خودشان مي باشد و اين امر هم معمولا ً در ايام انتخابات نمود پيدا مي كند . لازم است به بررسي متغيرهايي بپردازيم كه در رفتار انتخاباتي مردم سموثر است . متغير هاي از نوع 1 ) اعتماد اجتماعي كه به نوعي سرمايه اجتماعي محسوب مي شود
 2 ) احساس سودمندي مشاركت در انتخابات
 3 ) ارزايابي از عملكرد نظام سياسي 4 ) ارزيابي از عملكرد دولت نهم  5 ) ميزان انطباق ديدگاه هاي مردم با برنامه هاي دولت 6 ) و كانديداهايي كه برنامه هاي خود را براي حضور در رقابتي سياسي انتخابات دهمين دوره رياست جمهوري اعلام مي كنند .
چه آن جرياني كه در مقطعي با شعار توسعه سياسي و طرح گفتمان اصلاحات از نوع دوم خردادي شان ، نقش اساسي در ايجاد شكاف طبقاتي ، قداست شكني و عبور از خط قرمز ها و ارزش هاي معنوي نظام ، در كاهش اعتماد سياسي مردم ايفا گر نقش برجسته اي شده اند و چه آناني كه توقعات به حق مردم در بعد از انقلاب را از سمت و سوي خدمت رساني به سمت مطالبات شخصي فراهم نموده اند و چه دولت نهم كه با نگاه به آن چه در گفتمان هاي تعديل اقتصادي و توسعه سياسي دولت هاي پيشين به سمت برجسته كردن عدالت اجتماعي با ايده كاهش شكاف طبقاتي و پيدا نمودن حلقه گم شده ارتباط مسئو.لين و مردم  با سفرهاي استاني خود و زنده كردن شعارهاي اصيل انقلاب اسلامي حركت نمود و امروز بايد به ارزيابي اين شيوه از كاركرد پرداخت كه ، نقش دولت نهم در تحكيم ارزشهاي اسلامي ، عدالت اجتماعي ، سياست خارجي ، پرونده هسته اي ، سفرهاي استاني ، سهام عدالت و حفظ آزادي هاي عمومي به چه ميزان بوده است .
اما آنچه است اين است كه اين گونه سياست ها موجبات رضايت مندي اجتماعي را در حوزه اعتماد سياسي نسبت به دولت هاي قبلي افزايش داده است